Yestermap

Mevrouw Ria Kitselaar over de oorlog in Amersfoort

1944

Oorlogsherinneringen

De trein stopte en de Duitsers deden de schuifdeuren open. Het was werkelijk niet te geloven, maar er kwamen mensen uit die veewagens! Ze werden geschopt en geslagen en moesten zo snel als ze konden doorlopen.”


Afgelopen maand kwamen wij in contact met mevrouw Kitselaar uit Amersfoort. Ze vertelde dat ze ons iets bijzonders wilde laten zien in de woning waar ze als kind de oorlog heeft meegemaakt. Naast deze bijzondere ontdekking wist ze zich ook nog veel te herinneren van de oorlogsjaren in Amersfoort.

“Ik ben op 20 november 1934 geboren in Driebergen. Al gauw zijn wij verhuisd naar Amersfoort waar mijn vader bij de krant de ”Eembode” werkte. Wij gingen vlakbij een groot park wonen waar wij als kinderen naar hartenlust konden spelen. Wij klommen in de bomen, in de winter schaatsen we op de plas en in de zomer hadden we er een moestuintje.


Al snel na de Duitse inval gingen in juni 1940 koffie, thee, brood en bloem op de bon. In juli van dat jaar alle vetten, in september het vlees, in november eieren, koek en gebak. Iedere ingeschreven Nederlander kreeg een stamkaart hetgeen betekende dat onderduikers geen stamkaart hadden. Natuurlijk ontstond er hierdoor een zwarthandel in voedsel. Later in de oorlog was naast voedsel ook brandstof schaars geworden. Wij hadden thuis alleen maar houtkachels en in de koude maanden van het jaar stookten wij veel hout om het enigszins warm te houden in huis.


Toen in 1944 de hongerwinter uitbrak werd het park aan de Roerstraat waar wij in de buurt woonde ”vrijgegeven”. Dit betekende dat je toestemming had om één boom te kappen voor het hout. In werkelijk één nacht is het complete park gekapt. Kinderen werden door hun ouders bij een boom neergezet zodat deze niet door een ander gekapt kon worden. Er is uiteindelijk maar één boom blijven staan. Dit kwam omdat deze net binnen een door de Duitsers afgezet stuk grond stond waar niemand durfde te komen. Deze boom staat er tot op de dag van vandaag nog.


Naarmate de oorlog vorderde werd het bij ons in de omgeving steeds gevaarlijker. Er waren regelmatig bombardementen omdat er vlakbij ons huis een treinwerkplaats was. Hier werden defecte treinen gerepareerd en het was de geallieerde er alles aan gelegen om dit te voorkomen. Mijn vader had daarom uit voorzorg midden in de woonkamer een gat gegraven waar mijn broertje Bart in sliep. Het was simpelweg te gevaarlijk geworden om met zoveel kinderen bij elkaar te zijn.


Meer weten? Kijk dan voor bron en meer informatie op onze website (bit.ly/3g2F1eC).


Mevrouw Ria Kitselaar over de oorlog in Amersfoort
Mevrouw Ria Kitselaar over de oorlog in Amersfoort
Mevrouw Ria Kitselaar over de oorlog in Amersfoort