Yestermap

Ruud Hermans in Odoorn

1942

Oorlogsherinneringen

De boerderij waar wij verbleven, lag aan het Oranjekanaal en op een dag kwam er een boot langs varen met de motor aan, wat kennelijk niet was toegestaan. Ik stond langs de kant te kijken en er kwam een Duits vliegtuig aan die de boot onder schot nam. Overal om mij heen kwamen kogels in het gras. De boer en zijn vrouw schrokken heel erg en haalden mij naar binnen. De boer was zo kwaad dat hij mij schopte en precies op de plek waar ik een steenpuist had. En ik, …..ik begreep er niets van.


Mijn zus probeerde me steeds te helpen en waarschuwde de boer dat we alles aan onze vader zouden vertellen als hij ons zou komen halen. Toen onze vader ons uiteindelijk kwam halen werd de sfeer in het huis ineens heel anders, mijn zus drukte me op het hart om te wachten met vertellen tot we weg zouden zijn.


We zijn ongeveer zo’n maand of acht bij de boerenfamilie in Odoorn geweest. Misschien wat korter. Onze vader heeft ons rond juni 1945 opgehaald. Hij was broodmager, mijn zus en ik herkenden hem niet. Toen we eenmaal weg waren, hebben we alles verteld. Onze ouders zijn toen heel erg geschrokken. Vanaf die tijd ben ik altijd bang voor dieren gebleven vooral als ik de dieren niet ken. Ons verblijf in Odoorn was een bijzonder traumatische ervaring. Toen we terug waren in Den Haag, waren we vervuild en hadden we luizen. Moeder heeft hier veel werk aan gehad.


Later - ik was inmiddels een jaar of achtendertig - zat ik bij de kapper. We kwamen in gesprek over de oorlog. De kapper bleek uit Odoorn te komen en hij kende het gezin waarbij mijn zus en ik hebben gewoond. Hij vertelde me dat ze destijds beiden opgepakt zijn. Niet lang na de bevrijding overleed de boerin (in 1946) en de boer in 1948. Ik weet niet of ze op dat moment nog gevangen zaten.


Deze oorlogservaringen in Odoorn zijn in zekere zin bepalend geweest voor mijn verdere leven. En leidden tot mijn voorzichtige houding tegenover dieren aan de ene kant en en de liefhebberij voor tuinieren, rust en ruimte aan de andere kant. De wens om op het platteland te wonen - of dat nu in Frankrijk is of in Drenthe – hebben ik en mijn echtgenote gelukkig allebei.


Meer weten? Kijk dan voor bron en naar het uitgebreide verslag (ook van zijn verblijf in Den Haag) op onze website (bit.ly/3mE8GMv).


Bronnen: Haagsgemeentearchief



Ruud Hermans in Odoorn
Ruud Hermans in Odoorn
Ruud Hermans in Odoorn